نیایش جان عاشقتم عزیزم

نیایش جان

 

دوست داشتنت
اندازه ندارد
حجم نمی خواهد
وقتی تمام کشور وجودم
سرزمین حکم رانی توست . . .

متن های عاشقانه دوستت دارم نیایش جان

 

نیایش جان

همسر عزیزم؛ دوستت دارم و تا ابد می خواهم در کنارم باشی

 

نیایش جان

 

غیر ممکنه که بتونی عشق منو اندازه بگیری، توضیح بدی، بشمری یا به تصویر بکشی
فقط می تونی حسش کنی
دوستت دارم.

 

نیایش جان

 

دو کلام حرف حساب باهات دارم نفسم :
دوست دارم

 

نیایش جان

 

دوستت داشتم
دوستت دارم
و دوستت خواهم داشت
از آن دوستت دارم ها
که کسی نمی داند
که کسی نمی تواند
که کسی بلد نیست!

 

نیایش جان

 

آدم دلش غش می کند
واسه دوستت دارم شنیدن های بی هوا

 

نیایش جان

 

‏مامانت میدونه چشمای دخترش دنیای منه؟
دوست دارم زندگیم

 

نیایش جان

 

«دوستت دارم» را
من دلاویزترین شعر جهان یافته ام
این گل سرخ من است
تو هم ای خوب من! این نکته به تکرار بگو
این دلاویزترین شعر جهان را همه وقت
نه به یک‌بار و به ده بار، که صد بار بگو
«دوستم داری» را از من بسیار بپرس
«دوستت دارم» را با من بسیار بگو

فریدون مشیری

 

نیایش جان

 

نازنینم، عاشقانه دوستت دارم و می خواهم بدانی
‏خواستن “تو” تنها خواستنیه که تو دلم ثابت مونده و میمونه

 

نیایش جان

 

 

نه آبم که رد شوم، نه سنگم که سفت !
من از جنس دلم، آدمم، دوستت دارم !

 

نیایش جان

 

 

ترجیح می دهم که در قلب تو باشم تا در ذهنت
چرا که ذهن ممکن است فراموش کند ولی قلب هرگز
دوستت دارم

 

نیایش جان

 

دم چشم هایت گرم
با آن دوستت دارم های عاشقانه اش
از زیر زبانت که نمی توان حرفی کشید !

 

نیایش جان

 

ای کاش قطره اشکی بودم که بر گونه هایت می زیستم
تا بدانی چقدر دوستت دارم

 

نیایش جان

 

دوست داشتنت
اندازه ندارد
حجم نمی خواهد
وقتی تمام کشور وجودم
سرزمین حکم رانی توست . . .

 

نیایش جان

 

من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم
چه شب ها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم نم: تو را دوست دارم
نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!
من ای حس مبهم تو را دوست دارم
سلامی صمیمی تر از غم ندیدم
به اندازه‌ی غم تو را دوست دارم
بیا تا صدا از دل سنگ خیزد
بگوییم با هم: تو را دوست دارم
جهان یک دهان شد هم‌آواز با ما:
تو را دوست دارم، تو را دوست دارم

قیصر امین پور

 

نیایش جان

 

طُ تنها پسری هَستیـ که میشه با بودنِش لبخَند زد!
دوستت دارم عشقم

 

نیایش جان

 

دوس داشتَن جمله ضعیفیه واسِه اون احساسی که من بِت دارم!

 

نیایش جان

 

چقد دوس داشتنى میشی وَقتى مالِ مَنى!

 

نیایش جان

 

نمی دانم چه حسی هست این عاشقی
وقتی می نشینم، وقتی راه می روم، وقتی می خوابم
دوستت دارم
وقتی صدایی می آید
دوستت دارم
وقتی سکوت است
دوستت دارم
چه می کنی با من که چنین راحت همیشگی شده ای

 

نیایش جان

 

مرد کہ تو باشـے
زטּ بودטּ خوب است …!
دوستت دارم شوهر عزیزم

 

نیایش جان

 

تو من را بهتر می شناسی
وقتی لبخند می زنم
یعنی دریاچه ای آرام در صبح ام
یعنی
آنقدر دوستت دارم
که هیچ سنگریزه ای
خوشبختی ام را به هم نمی زند !

 

نیایش جان

 

از طلوع عشق تا غروب سرنوشت
دوستت دارم

 

نیایش جان

 

دوست داشتنت
تنها کار عاقلانه ای است که
از دلم بر می آید

 

نیایش جان

 

دوستت دارم به اندازه ی
پلک هایی که در زمان خیال پردازی هایم زدم
و چه بسیار خیالاتی که در ذهن پروراندم

 

نیایش جان

 

گل سرخ زیبای زندگی من
دوست دارم

 

نیایش جان

 

تمام دوستت دارم ها را قطار کرده ام تا مرا به تو برساند …

 

نیایش جان

 

ببخشید که دوستت دارم
ببخشید که ناگهان پیدایم شد
ببخشید که حس خوبی به تو دارم
ببخشید که بد بودم، کم بودم، یا دیر رسیدم
که انتظار زیادی از تو دارم
ببخشید که حتی
هر چند لحظه‌ای کوتاه
نتوانستم بگویم دوستت دارم
ببخش و در یک قدمی دوست داشتن این پا و آن پا نکن
دیگر نمی‌خواهم فعل‌هایم ماضی شوند
نمی‌خواهم «دوستت دارم»، «دوستت داشتم» شود
در هر حال اما
ببخشید که من دوستت دارم

بهنود فرازمند

 

نیایش جان

 

دوست دارم تنگ در آغوشت بگیرمت
دوست دارم هر روز و هر لحظه با تو باشم
چون دلتنگ ات می شوم و دوستت دارم

 

نیایش جان

 

سلام علاقه‌ی خوبم
علاقه جان من
می‌دانی!
دوستت دارم
به هزار هزار و هزاران هزار دلیل
دوستت دارم چون دوست داشتنَ‌ت حال می‌دهد
خوب است، کیف می‌دهد
چون موهایَ‌ت ناز بر شانه ات می‌افتد
می رقصد! در باد وِل می‌شود وُ می‌رقصم!
چون خنده‌هایِ تو جان است
تو می‌خندی،
من تازه می‌شوم، روز نو می‌شود وُ
جهان تازه آغاز می‌شود
دوستت دارم، چون دوست داشتنَ‌ت مرا بزرگ می‌کند
بزرگ می‌شوم بزرگ دیده می‌شوم
دردهام خوب می‌‌شود وُ دلتنگی‌هام
انتظار،
انتظارِ این‌که دوباره بیایی
دوباره بگویی سلام
دوباره دوستت دارم مُدام
سلام،
می آیی برویم بهار بیاوریم،
آخر امسال دیر کرده است
می‌ترسم!
با این زمستانِ بی برف وُ هوایِ دم کرده‌‌یِ محبوس
می‌ترسم راه را خطا روَد وُ
به خانه‌یِ ما نیاید
چه قدر تو مهربانی!
چه‌ خوب است که این‌همه دوستت دارم

افشین صالحی

 

نیایش جان

 

می پرسی : چقدر دوستم داری؟
می خندم : جهان را متر کرده ای؟

 

نیایش جان

 

در صفحه ی شطرنج زندگیم
تمام مهره هایم مات مهربانیت شد
و من با اسب سفید قلبم به سوی تو تاختم
تا بگویم شاه دلم دوستت دارم

 

نیایش جان

 

صبح ها که از خواب بیدار می شوم به تو فکر می کنم
و شب ها با یاد تو به خواب می روم
تو همیشه و همه جا با من هستی

 

نیایش جان

 

اومدن تو معجزه ای بود برای خوب شدن حالمـ ^^

 

نیایش جان

 

انرژیِ مثبت فقط ضربانِ قَلبت ♥️

 

نیایش جان

 

تُ نباشی …
نفسَم بند و دِلم تنگ و جهانَم سردَست
تا ابد دوست دارم عشقم

 

نیایش جان

 

عاشقانه هایم تمامی ندارد وقتی تو دنیای منی

 

نیایش جان

 

من هر نفَسم بر نفسِ نازِ ×طُ× بَند است

 

نیایش جان

 

{ تنها لوکیشنی که دوس ندارم کسی جز خودم توش باشه چهار وجب بغلته *.* }

 

نیایش جان

 

آرام جانم
عِشقت مُدام تو قلبَم میشِه جُستجُو.! ^•^

 

نیایش جان

 

می خوام در آغوشت بگیرم تا تپش همزمان قلبمون رو حس کنم همسر دوست داشتنی من

 

نیایش جان

 

زمانی که به تو می گم دوستت دارم از روی عادت نیست
این جمله رو می گم که یاد آوری کنم بهترین اتفاقی هستی که تا بحال برای من افتادی